Folklorica del santo transumante

Rëggina dë 'r mieàrtërë, Madònna dë 'r paŝtùrë,

të salùtë quanda më në vajë alla Puglia,

e t'artròvë quanda arréndrë pë 'r trattùrë:

accuscì quissë vieàjë m'addulgìscë la cùglia.

Rëfugë dë 'r pëcchieàtë, Madònna dë 'r paisieànë,

chi armanìscë të pò sèmbrë armërieà,

ma abbàllë a Lucèra t'avvèrtë da lundànë

e pë të mèglië sëndì më të méttë a candà.

Casa d'orë, Madònna dë 'r pëcurieàrë,

quanda të lassë tié la ónna dë la fèŝta,

puó t'arvédë chë 'r sciurë dë la prëmavèra:

sié chiù bèlla dë në juórnë dë tëmbèŝta.

Pòrta dë 'r ciélë, Madònna dë 'r viaggiatùrë,

frangìsë, tëdischë, canadìscë, amërëchieànë,

argëndìnë, brasilieànë e rë 'nglisë purë,

pë lórë tu sié l'ajérë e 'r poidumànë.

Sanda Maria, Madònna dë 'r capracuttìscë,

da ssë jeàccë të pòzz'arrëvieà la paròla data:

scòrdatë dë mé ma ssë munnë accudìscë,

vàciarë e mittëtërë sóttë a quirë mandë ŝtëllatë.

Francesco Mendozzi

---

Regina dei martiri, Madonna dei pastori, / ti saluto quando me ne vado in Puglia / e ti ritrovo quando rientro attraverso il tratturo, / così questo viaggio mitiga la mia ernia. / Rifugio dei peccati, Madonna dei paesani, / chi rimane ti può sempre ammirare, / ma giù a Lucera ti avverto da lontano / e per sentirti meglio comincio a cantarti. / Casa d'oro, Madonna dei pecorai, / quando ti lascio porti la gonna della festa, / poi ti rivedo coi fiori della primavera: / sei più bella di un giorno di tempesta. / Porta del cielo, Madonna dei viaggiatori, / francesi, tedeschi, canadesi, statunitensi, / argentini, brasiliani e gli inglesi pure, / per loro tu sei lo ieri e il dopodomani. / Santa Maria, Madonna dei capracottesi, / da questo stazzo ti possa giungere la parola data: / dimenticati di me ma questo mondo assisti, / bacialo e ponilo sotto quel manto stellato.

(trad. di Francesco Mendozzi)